Sociï JO13 op rapport: een tussenanalyse van een gouden generatie

Na een succesvolle jaargang 2016-2017 speelt Sociï JO13 na 2 promoties op rij dit seizoen (2017-2018) in de 2e klasse. Weer een stap hoger; kunnen de talenten de hoge verwachtingen waar maken? De staf heeft de beschikking over 14 fanatieke en gedreven voetballers. Eens kijken hoe de eerste wedstrijden in het nog prille seizoen zijn verlopen.

Na weken vol intensieve trainingen speelde Sociï op een donderdagavond een oefenwedstrijd tegen Vorden. Deze tegenstander zit ook bij ons in de competitie, dus een mooi moment om te kijken hoever we zijn. Aan vertrouwen en ambitie geen gebrek, want met goed voetbal werd Vorden met 7-2 geklopt. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar zouden we al klaar zijn voor de competitie?

De eerste wedstrijd was tegen het grote FC Zutphen. Ondanks de vroegte van de wedstrijd was iedereen klaarwakker en topfit. De zon kwam op aan de horizon en waar menig Zutphenaar nog op één oor lag, stonden wij al klaar om de strijd aan te gaan. Met een uitgedacht strijdplan hoopten we Zutphen op de pijnbank te leggen. De afgesproken tactiek bleek te werken, want overal op het veld was het Sociï dat dicteerde. Een doelpunt kon niet lang uitblijven.. en wie geduld heeft wordt beloond: met scherpe combinaties werd de Zutphense verdediging open gereten en Philip vrij voor de keeper gezet. Koelbloedig rondde Philip af. Doordrukken was de opdracht, maar bij één spaarzame counter van Zutphen stonden we niet goed. Daardoor kon de thuisploeg tegen de verhouding in gelijk maken. Sociï was niet onder de indruk, want iedereen zag dat wij de betere waren. Dat werd even later in de score uitgedrukt door Philip die zijn tweede van de ochtend maakte. Na de pauze wilden we de wedstrijd snel op slot gooien. Na een lange solo was Chiem bij de goal aangekomen en als je er dan toch bent, kun je hem er beter inschieten. Na deze 1-3 zette Maurick Sociï op 1-4. Een binnenvallende corner leek het nog spannend te maken (2-4) maar Jorn nam alle twijfel weg; met een mooi schot maakte hij de 2-5. De eerste drie punten waren binnen.

De week erna stond de eerste thuiswedstrijd op het programma. Terwijl de hemelsluizen wijd open stonden, probeerden Sociï en Lochem er op het zware en natte veld er het beste van te maken. Ook tegen deze tegenstander maakten wij het spel. De doelpunten die de Wichmonders maakten, waren rechtstreeks uit het boekje. Twee strakke voorzetten van de linksbuiten die voor de medespelers niet te missen waren zorgden voor de 2-0 voorsprong. Hetzelfde, maar dan over rechts betekende de 3-0. Niets aan de hand, maar na rust maakte Sociï het zich onnodig moeilijk. Een foute terugspeelbal was een cadeautje voor de Lochemse spits die de 3-1 maakte. Dit gaf de bezoekers vertrouwen en de enige aanval die zij produceerden vandaag leverde wel de 3-2 op. Toen even later een zondagschot (en dat op zaterdag) ook nog binnen viel, spookte door menig hoofd een gedachte die we niet hardop wilden uitspreken. Tussen de tegengoals door was Chiem uitgevallen die na een duel ongelukkig op zijn hand was gevallen. Toen het scorebord 3-3 aangaf, vond Chiem het genoeg geweest. Hij wilde er weer in en met een van pijn verbeten gezicht gaf hij alles voor het team, om zo toch de drie punten in Wichmond te houden. De laatste vijf minuten waren aangebroken toen Sociï weer kansen aan het creëren was. Net als tegen Zutphen gooide Chiem er een mooie solo uit en schoof rustig de 4-3 binnen. Toen hij even later met een fenomenaal schot in de kruising ook de 5-3 binnen schoot was het duidelijk dat het niet meer mis kon gaan. De 6-3 van Maurick, na een mooie steekpass van Yanick, betekende het slotakkoord. Na de wedstrijd werd duidelijk dat Chiem tijdens de wedstrijd een handbreuk had opgelopen. Ondanks dat maakte hij nog 2 doelpunten. Wat een klasse. Beterschap Chiem!

Sociï was los en hoopte bij AZC weer drie punten bij te kunnen schrijven. Zonder Chiem en Philip, maar met Sal werd koers richting Zutphen gezet. Met een aangepaste formatie was het even aftasten wat de gastheren op de mat zouden leggen. Sociï had de zaakjes op orde en won de duels die gewonnen moesten worden. We leken op voorsprong te komen toen Duco de bal langs de keeper speelde, maar een verdediger kon de bal nog net op de lijn wegwerken. In de 2e helft kwamen wij daarentegen ook goed weg met een identieke situatie. De beste kansen waren voor ons, maar toch stond het nog 0-0 en kabbelde de wedstrijd richting het einde. Met een gelijkspel namen we geen genoegen en er werd geprobeerd om de 0-1 te forceren. Ondertussen stonden we tijdelijk met 10 man na een onverklaarbare gele kaart voor Mika maar ook dit kon ons niet af stoppen. Toen Mika weer binnen de lijnen stond, ging Maurick alleen op de keeper af. De doelman was vliegensvlug van zijn lijn af en was Maurick net te snel af, maar schoof de bal wel pardoes in de voeten van Jorn. Het doel was leeg en Jorn legde met zijn befaamde rechterbeen de bal strak in de goal, 0-1! Het uitvak ging uit zijn dak en in de laatste minuten verdedigde Sociï met alles wat het in zich had. Eén hachelijk moment deed zich nog voor, maar Dion schreeuwde hard genoeg om de Zutphense aanvallers af te schrikken. 9 uit 3, een start waar we alleen van konden dromen.

De laatste wedstrijd die we bespreken is de thuiswedstrijd tegen het grote Schalkhaar. Zonder Chiem en Maurick, maar met Sal en Pim gingen we de strijd aan tegen deze grootmacht. Op een stralende nazomerochtend was het publiek in grote getale naar het sportpark gekomen. Deze steun zou hard nodig blijken. In de wedstrijd had Sociï de touwtjes in handen. Na een Zidane-pirouette zette Rens Philip vrij voor de keeper. Iedereen telde hem al, maar helaas ging de bal langs de verkeerde kant van de paal. Toen even later ook Rens de bal niet langs de keeper kreeg, kwam het gevoel ‘’wordt het zo’n ochtend’’. Sociï gaf ook niets weg, maar vlak voor rust sloeg de vlam in de pan. Stefan plaatste een harde, maar faire tackle op de bal. Daar was de Deventenaar die in aanraking kwam met het gras niet van gediend. Verbaal liet hij blijken dat hij er niet mee eens was en dit zette hij om in daden toen hij Stefan met slaande en schoppende bewegingen ging achtervolgen. Je zou denken dat het een slechte Amerikaanse film is waar dit in voorkomt, maar dit gebeurt allemaal in het pittoreske Wichmond. Toen ook de coach zich er met grote ogen mee ging bemoeien, leek het helemaal te escaleren. Maar in Wichmond zijn we de rust zelve en laten we ons niet van de wijs brengen. Ondanks dat een rode kaart op zijn plaatst was, werd de situatie met medewerking van een andere leider van Schalkhaar tot bedaren gebracht. De daaropvolgende rust was welkom om af te koelen. Het was in ieder geval duidelijk dat we ook van deze tegenstander niet hoefden te verliezen. Met een tweetal wissels werd de tweede helft aangevangen. Helaas bracht dit niet zoals gehoopt, want al vrij snel kwam Sociï na een verkeerde opbouw op achterstand. Hierna zagen we iets wat we nog niet eerder hadden gezien: Sociï was het even kwijt. Zaak om zonder verdere schade deze periode door te komen. Het is aan Pim te danken dat de schade niet groter werd, waar Schalkhaar dacht de score te kunnen verdubbelen kon Pim 2x met een uiterste krachtsinspanning hen het scoren beletten. Dit gaf vertrouwen en Sociï richtte zich op. De staf greep ook in met een aantal tactische omzettingen. Het spelbeeld draaide radicaal om en nu was het Schalkhaar dat niet meer wist waar het was. De gelijkmaker zat er aan te komen en na goed doorzetten aan de linkerkant kwam de bal bij Philip. Hij draaide zich knap vrij en krulde de bal in de bovenhoek. Een orkaan van geluid rees op uit Wichmond. Tevreden waren we niet, want we wilden meer. Er kwamen kansen op de voorsprong, maar helaas viel deze nog niet. In de laatste 2 minuten kwam de bal nogmaals bij Philip, hij nam de bal op de volley en zag deze in de verre hoek zijn bestemming vinden. De 2-1 voorsprong was daar! Nu ging echt iedereen uit zijn dak! De laatste drie minuten blessuretijd scheidde ons van een voortreffelijke start in de competitie. Alle hens aan dek was geboden, maar ook deze storm doorstond Sociï. Met bloed, zweet en tranen zijn de drie punten over de streep getrokken. Daarbij mogen de supporters niet onder belicht blijven. Zonder de massale opkomst van alle supporters als 12e man, laten we ze Het Legioen noemen, hadden we niet bereikt wat nu wel hebben bereikt.

Inmiddels vier wedstrijden gespeeld waarin twaalf punten zijn behaald. Een prachtig resultaat. Genesteld aan de kop van de ranglijst hopen we daar nog lang te blijven staan…